Fot. Widzew Łódź / Wojciech Czarnociński
Górnik Zabrze wyrósł w ostatnich latach na absolutny ewenement w skali Ekstraklasy. Klub z Roosevelta przestał być jedynie solidnym ligowcem, a stał się bezlitosną machiną do promowania i sprzedawania piłkarzy za miliony euro. Przed zabrzanami zima, która może na dobre zmienić układ sił w walce o mistrzostwo Polski.
Kiedy latem 2021 roku Lukas Podolski meldował się przy Roosevelta, wielu wróżyło projektowi krótką żywotność i medialny spektakl bez sportowego dna. Rzeczywistość brutalnie zweryfikowała sceptyków. Mistrz świata stał się nieformalnym architektem sportowych sukcesów Górnika – magnesem na zagraniczne talenty i postacią otwierającą drzwi, które dla większości klubów w Polsce pozostają zatrzaśnięte na cztery spusty.
Model z Brighton przeniesiony na polski grunt
Spójrzmy prawdzie w oczy: Górnik w transfery po prostu potrafi. To, co zabrzanie robią na rynku, przypomina polski odpowiednik operacji Brighton w Premier League. Ściąganie nieoczywistych nazwisk z zagranicy za ułamek ich późniejszej wartości i sprzedawanie ich z gigantycznym przebiciem stało się wizytówką klubu.
Przykłady? Sprzedaż Lukasa Ambrosza do Anderlechtu po odkopaniu go z rezerw Freiburga, błyskawiczny zarobek na Dominiku Szarpacie wytransferowanym do Kopenhagi za 4 miliony euro, czy chociażby casus Lawrence’a Ennalego i Wiktora Nowaka. Owszem, były też transferowe niewypały, ale bilans biznesowo-sportowy broni się bezdyskusyjnie.
3,5 miliona euro na stole. Czy padnie absolutny rekord?
Prawdziwa próba ognia nadchodzi jednak tej zimy. Górnik ma przed sobą walkę o najwyższe cele – depcze po piętach Lechowi Poznań i Legii Warszawa, mając na koncie zaledwie jedną porażkę w rundzie. Żeby ten marsz nie skończył się zadyszką, pion sportowy stoi przed kluczowymi dylematami:
- Wykup Paulo Bernardo: Zagraniczne media mówią o kwocie rzędu 3–3,5 miliona euro. W warunkach Górnika byłby to transferowy kosmos. Pytanie brzmi: czy zaryzykować i rozbić bank, licząc na natychmiastowe zmonetyzowanie Portugalczyka z podwójnym zyskiem?
- Kontrakty liderów: Erik Janża, Rafał Janicki czy Maksym Chłań – umowy kończące się z końcem sezonu to tykająca bomba zegarowa. Zabezpieczenie Chłania to kwestia ochrony potężnego kapitału.
- Nowy stoper i „dziewiątka”: Środek obrony oparty na graczach 30+ domaga się świeżej krwi na lata, a poszukiwanie skutecznego snajpera to w Zabrzu temat rzeka od czasów Jimeneza.
Zabrzanie stoją na rozdrożu: zadowolić się kosmetyką i pilnowaniem budżetu czy pójść za ciosem, wykorzystać magię nazwiska Podolskiego i rzucić wyzwanie ligowej czołówce. Jedno jest pewne – przy Roosevelta nudnej zimy nie będzie.