„Sędziowski teatr absurdu i wielki Lech. Co wydarzyło się w 12. kolejce Ekstraklasy?”
admin 
Ekstraklasa potrafi zachwycać dramaturgią, ale miniony weekend po raz kolejny przypomniał nam o zjawisku, które odbiera kibicom czystą radość z futbolu. Zamiast rozmawiać wyłącznie o kapitalnym hicie przy Łazienkowskiej czy świetnej formie beniaminków, cała piłkarska Polska znów debatuje nad decyzjami panów z gwizdkami.
Teatr absurdu w Szczecinie
Mecz Pogoni z Radomiakiem dostarczył emocji, których nie powstydziłby się żaden thriller, jednak wydarzenia pozasportowe przekroczyły granice zdrowego rozsądku. Czerwona kartka, powrót zawodnika z tunelu i uderzenie rywala to obrazki, które wymagają bezwzględnych i surowych kar ze strony ligi. Równie bolesny był brak panowania nad boiskowymi emocjami i rażąca niekonsekwencja przy ocenie starć na pograniczu faulu. Kiedy w niemal identycznych sytuacjach – jak choćby słynne „stemple” – w jednym meczu gra toczy się dalej, a w innym interweniuje gwizdek, rodzi się uzasadniony bunt piłkarzy i kibiców.
Białystok i „piłka nieoczekiwana”
Prawdziwym apogeum komplikowania prostych zasad okazała się sytuacja z Białegostoku. Podyktowany rzut karny dla Jagiellonii, długa analiza wideo i ostateczne odwołanie jedenastki poparte argumentacją o „piłce nieoczekiwanej” brzmią kuriozalnie. Jeśli obrońca blokuje uderzenie lecące w światło bramki, trudno tłumaczyć to brakiem spodziewania się futbolówki w polu karnym. Szczęście Jagiellonii polegało na tym, że ostatecznie przechyliła szalę zwycięstwa na swoją stronę, co uchroniło ligę przed jeszcze większą awanturą.
Wielki Lech i prestiżowy triumf
W cieniu gwizdków rozegrano jednak mecz, który udowodnił sportową siłę lidera. Lech Poznań pod wodzą Nielsa Frederiksena wytrzymał presję wyjazdowego starcia w Warszawie. Kolejorz, mimo trudów rywalizacji w europejskich pucharach, wykazał się dyscypliną, taktyczną dojrzałością i błyskiem indywidualności. Wygrana z Legią pozwoliła ekipie z Poznania wskoczyć na fotel lidera i uciszyć przedmeczowe uszczypliwości.
Polska liga ma w sobie mnóstwo jakości i pasji, ale potrzebuje przejrzystości. Dopóki interpretacje przepisów będą przypominać loterię, dopóty najgłośniej będzie o tych, którzy na boisku powinni być najmniej widoczni.
O autorze
